Miriam Knibbeler (1981) maakt expressieve, verstilde sculpturen van mensen, dieren en hybride vormen. Haar werk komt voort uit een gevoel van verbondenheid met alles dat leeft en balanceert tussen kwetsbaarheid en kracht, leven en vergankelijkheid.

Ze werkt met klassieke materialen zoals brons en keramiek, maar ook meer onconventionele materialen zoals was. Dit materiaal heeft een bijzondere kwaliteit: het is tastbaar en fysiek, maar ook doorschijnend en ijl – aanwezig en afwezig tegelijk. Hierdoor krijgen haar beelden een unieke zachtheid en levendigheid. 

Ze speelt met schaal en vervormingen waardoor op een subtiele manier vervreemding kan ontstaan, soms meer voelbaar dan zichtbaar.

Haar beelden zijn poëtisch, intiem en zinnelijk. Zo onderzoekt ze thema’s als transformatie, sterfelijkheid en het gebied tussen het fysieke en het transcendente.

Met haar ambachtelijke precisie en symbolische beeldtaal plaatst Knibbeler zich in de klassieke beeldtraditie, maar haar benadering van vorm en materiaal maakt haar werk eigentijds en persoonlijk.