Ieder kunstwerk van Lon Buttstedt ontstaat uit de combinatie van losse elementen. Al proberend stuit ze soms op iets dat ze herkent, iets dat raakt aan het gevoel dat ze wil uitdragen. Dat gevoel is het oproepen van de schoonheid van de wereld, maar ook het uiten van de zorg om de brute wijze waarop de mens de natuur vernielt. Zelf zegt ze: ,,In mijn werk zit hoop, niet te verwarren met idealisme. Hoop verduistert de realiteit niet, maakt haar niet mooier dan ze is.’’
Artikel uit Kunstkrant september/oktober 2022
Tekst: Henk Heijnen
Haar beelden en schilderijen wijzen teder maar beslist op het verdwijnen van de natuur. Onder de ingetogen en poëtische beeldtaal schuilt de waarschuwing voor het gevaar van nietsontziende destructie.
Buttstedt is geen actievoerder. Haar protest bestaat uit het vinden van zeggingskracht. De barricade waar ze op staat zijn de schilderijen en beelden die ons confronteren met
