Roland de Jong Orlando werkt in een stijl die algemeen bekend staat als “Concrete Kunst”. Deze internationale stroming dankt zijn naam aan een manifest uit 1930 dat mede door Theo van Doesburg opgesteld is. Eén van de belangrijkste kenmerken van die geometrisch-abstracte stijl is dat het gaat om Kunst, waarin geen enkele verwijzing naar de realiteit zit. Oftewel: “het is wat het is”.
Meestal is het een beeldtaal waar kunstenaars ‘naartoe groeien’ gedurende hun loopbaan, maar in het geval van Roland de Jong Orlando is het wie hij in hart en nieren IS, wie hij altijd al was. Zo waren bijvoorbeeld alle sculpturen uit zijn afstudeercollectie van 1990 al in de stijl van de Concrete Kunst.
In zijn werk toont Roland de Jong Orlando (1961) zijn fascinatie met systemen, patronen, regels en het creatieve gebied tussen geometrie en esthetiek. Ritme, dynamiek, harmonie, symmetrie, opbouw en ontwikkeling binnen het geheel van de sculptuur zijn daarbij belangrijke aspecten voor hem.
De geometrisch-abstracte sculpturen die hij maakt zijn samengesteld uit modules, die hij volgens een bepaald plan produceert, bijv. door het systematisch veranderen van de zaaghoek. Bij het rangschikken van die modules maakt hij soms gebruik van getallenseries (zoals Fibonacci), maar ook spelenderwijs doet hij onderzoek naar mogelijke combinaties, waardoor er verrassende, nieuwe vormen ontstaan.
Het werk ondergaat altijd interactie met het variabele daglicht, dat hij wil vangen en onderdeel wil laten uitmaken van het werk. Het element beweging wordt veroorzaakt door de herhalende patronen in het werk, maar ook het standpunt van de toeschouwer speelt hierin een belangrijke rol. Het beeld verschuift, beweegt en verandert: de indruk die het met zijn veranderende kleurschakeringen geeft ontstaat steeds opnieuw door de interactie met de kijker. Dit voortdurende licht- en bewegingsspel vormt de kern van zijn werk: het licht toont het beeld, het beeld toont het licht.
Roland de Jong Orlando heeft solo-exposities gehad in Nederland, Frankrijk, Slowakije, Hongarije en Italië.
Daarnaast heeft hij deelgenomen aan internationale groepsexposities (vooral betreffende Concrete Kunst) in bijna alle Europese landen, alsmede in de USA, Mexico, USSR, Wit-Rusland en Egypte (‘special guest’ Biënnale 2006).
Monumentale beeldhouwwerken van zijn hand staan in de openbare ruimte in Elblag (Polen), Chiesa in Valmalenco (Italië), Herera (Costa Rica), San Luis Potosí (Mexico), Comitán (Mexico), Oudon (Frankrijk) en verschillende steden in Nederland (Petten, Zevenaar, Meppel, Heemskerk, Krimpen aan den IJssel, Heerhugowaard en De Keukenhof in Lisse).
