Marjanne Beeuwkes, zomer expo 2015, 'Vergezicht' 11 , acrylverf  30 x 100 cm.

Marjanne Beeuwkes

 

Typering van mijn werk:
Geboeid als ik was door de krachtige uitstraling van oude en verweerde materialen (muren, staal, aarde), het proces van slijtage en de verkleuringen als gevolg daarvan, heb ik dit thema als het ware uitvergroot (de schoonheid van de vergankelijkheid).
Lange tijd stond het detail centraal in mijn schilderijen. Dat deel van mijn werk was overwegend abstract. Medio 2009 heeft zich een verandering voltrokken: het detail is vervangen door de ruimte. De behoefte ontstond om te werken in grote vlakken met uitschakeling van het detail. Niet wetend wat het resultaat zou zijn, ontwikkelde zich als het ware een nieuw landschap, het vlakke land met zijn oneindige schakeringen in licht, kleur en vorm. Duidelijke contrasten en subtiele kleurovergangen manifesteren zich. De grootsheid van de ruimte en het lijnenspel daarin hebben nu mijn aandacht gevangen. De stilte en de vrijheid die ik daar ervaar, wil ik weergeven.

Daarnaast heeft zich sinds een aantal jaren een nieuwe ontwikkeling aangediend. Wat aanvankelijk een eenmalig uitstapje leek (project ‘voorbijgangers’), is nu uitgegroeid tot een vast onderdeel in mijn werk: portretten in Oost-Indische inkt. Door veel naar gezichten te kijken en door mijn fascinatie voor het karakter van de mens achter het gezicht is deze serie portretten ontstaan. De gezichten komen tevoorschijn vanuit mijn herinnering én mijn fantasie, en zijn zonder aarzeling op papier “neergeïnkt”, waarbij expressie en emotie het karakter van het portret bepalen.

Werkwijze
Wat vooraf gaat aan het ontstaan van een schilderij is het intensief kijken naar de lijn, de beweging en de kleur van het land, het water, de lucht en de rol die het licht daarin speelt. Dan volgt het denkproces naar aanleiding van de beelden die ik opgeslagen heb: welke kleuren ga ik gebruiken en hoe gaan deze zich tot elkaar verhouden. Ik maak nooit voorstudies; de kleuren breng ik direct vanuit de fles/pot op het doek.
Ik werk niet zozeer met kwasten, maar vooral met paletmessen in allerlei vorm en maat en bouwvakkergereedschap (zoals troffel, spackmes, plakspaan, etc.). Daarmee schuif ik de kleuren over het doek, waardoor ze in elkaar vloeien; vervolgens schraap ik delen weer weg en breng het gemengd weer aan.
Zo ontstaat een beeld van wat ik heb “gezien”. Het wordt nooit zoals het in werkelijkheid was, maar het wordt de werkelijkheid van mijn verbeelding. “The landscape is not filled with facts but with suggestions” (Michael Ryan)

Eerdere presentaties: