Walter Rast (1965, KABK Den Haag) Het materiaalgebruik speelt altijd een belangrijke zelfstandige rol in het werk van Walter Rast. Zand, cement, pure pigmenten, metaal en papier worden met verschillende technieken op het schilderij aangebracht en zorgen voor een gelaagd, geleefd uiterlijk. Het nieuwste werk van Walter Rast ziet er ‘stevig’ uit. Consistent uitgevoerd met een sobere, maar mooie en effectieve kleurvoering. Nog meer zoekend naar puurheid is alle teveel aan kleur weggelaten. Wat rest is de zeggingskracht van de huid van het schilderij, die kwetsbaar ogende huid die een boodschap van het vergankelijke in zich draagt. Stukken lood en flinters bladgoud verbeelden door hun tegenstelling de dualiteit in het leven, een terugkerend thema in het werk van Rast. Maar ook symboliseren zij de alchemistische drang van de mens om goud te scheppen. Het werk is decoratief in de gunstige zin van het woord. Niet in díe zin dat het uitsluitend naar schoonheid tendeert, maar dat het eveneens zoekt naar inhoud. De oervormen die dat oplevert in het werk, lijken intuïtief te verwijzen naar oude verhalen, hierin geleid door materiaalgebruik, vormen, kleuren en het spelen met tekst.